O Platonie
Platon (ok. 427-347 p.n.e), filozof grecki. Zainteresowania filozoficzne zawdzięczał dziewięcioletniemu obcowaniu z Sokratesem. Po jego śmierci odbył liczne podróże. Przebywał w Megarze, Kyrene, w Egipcie i Azji Mniejszej, w Italii i na Sycylii. Podczas podróży poznał wiele poglądów, w tym doktryny orfickie i pitagorejskie o wędrówce duszy, o uwięzieniu duszy w ciele, o dążności do najwyższej idei dobra.

Posts Tagged ‘Tatarkiewicz’

W tym miejscu należy wyróżnić dobra idealne i dobra realne o których szczerzej wypowiada się Tatarkiewicz w Historii Filozofii1. Kładzie on nacisk przede wszystkim na to, że Platon dobro dzieli na dwie części czy światy. Jedna z części jest oczywiście idealna, a druga realna. Ciekawostką jest, że podług autora Uczty te dobra realne miały wartość wątpliwą, ale tylko na początku, ponieważ jego poglądy ewoluowały i w efekcie zostały ostatecznie uznane przez niego za łącznik prowadzący do zdobycia wszelkich dóbr idealnych. W hierarchii platońskiej dotyczącej dobra na wierzchołku znajduje się naturalnie idea dobra, czyli dobro idealne. Read the rest of this entry »

Platońska Uczta to jeden z najświetniejszych dialogów w ogóle. Akcja toczy się w domu Agatona – poety i dramaturga chcącego uczcić swój niebywały sukces teatralny z zaproszonymi gośćmi. Wszyscy biesiadnicy kolejno wygłaszają mowy pochwalne Erosa, dzięki czemu i sam autor wcielając się praktycznie w Sokratesa przekazuje czytelnikowi swoją nową koncepcję Miłości. Zanim jednak przejdę w swoich rozważaniach do Erosa, warto pochylić się chwilę nad samą formą. Read the rest of this entry »