pozeja – Uczta Platona

Archive for the ‘Platońska Uczta’ Category

Pierwszym mówcą w tym najgenialniejszym dialogu Platona był Fajdros, który już na samym początku stwierdził, że Eros jest najstarszym z bogów, a argumentuje to w taki sposób, że nie ma on rodziców, a powstał równocześnie z Ziemią zaraz po Chaosie. Z wiekowości Erosa wynika jego hojność dla ludzi, gdyż kochający wręcz brzydzi się złych czynów, a więc stara się jedynie dobrze postępować. Wiąże się to również z kwestią wstydu, ponieważ kochanek wstydzi się przed swoją ukochaną podłości, nieprawości, więc wszystkim, co godne zauważenia i naśladowania chce się wykazać. Read the rest of this entry »

Istotnym jest fakt w przypadku “Uczty” Platona, jakoby najbardziej znaczące kwestie omawiane były przez autora w sposób pośredni, to znaczy, że często sięga do przenośni, mitów i etc.1 Łanowski pisząc o samej Uczcie idzie jeszcze dalej: Dialog ten to nie tylko wymiana myśli, ale i nieskazitelna forma kulturalnej rozmowy modulowana w różnych tonacjach – od żartu, przekomarzania się, zabawy, poprzez ścisły dyskurs do wykładu i proroczych wizji. Read the rest of this entry »

Platońska Uczta to jeden z najświetniejszych dialogów w ogóle. Akcja toczy się w domu Agatona – poety i dramaturga chcącego uczcić swój niebywały sukces teatralny z zaproszonymi gośćmi. Wszyscy biesiadnicy kolejno wygłaszają mowy pochwalne Erosa, dzięki czemu i sam autor wcielając się praktycznie w Sokratesa przekazuje czytelnikowi swoją nową koncepcję Miłości. Zanim jednak przejdę w swoich rozważaniach do Erosa, warto pochylić się chwilę nad samą formą. Read the rest of this entry »